Michał GraczykJesteśmy, a w tym jesteś dociera do

suka jest przereklamowaneOd dzisiaj zastąpiamy je słowem cokolwiek mi

na okrągło, jestem jak worek z forsąKrążę na okrągło,

x3: nie wiem jak mam żyćI czy to co

1: to ostatni dzień, kiedy nie miałem pomysłuByło mi

1: mnie na pokład, jej rozmywa się podkładDupą zamiata

te ozdoby, po co ci je nosićTo tylko błyskotki błyszczą

pierwsza wersjaMinęła mi doktrynaMijają mi lata dopiero teraz wiem,

cenne plany w rozkwicieMomentami targamy bala słów, obrazy skali

betonu wsłuchując się w język jezdniStąpam poplutym chodnikiem prowadzącym

1: zapałki, wystrugani w formie... wiatr głusi w cyklonieOgień

mama dałaTo ty wydaj w naszym Paradise, pa-pa-paradiseLubisz trwonić

mnie poranek za oknemBudzi mnie poranek – to słońceWychodzę

nie słucham jebanych myśliYeah, wciąż mnie słuchaNie słucham jebanych

powiem na razieJeszcze chwilę poczekajZłoty widok na mareW gorzkiej kawie,

two, one, mi słowa, daj mi wschód i

ej, kawa, lody, ile gałek?Yeah, kawa, lody, ile

1: pokój, pusta kartka, tusz na rękachPusta szklanka, tylko

wciąż zagubiony wśród tej maskarady codziennie innejZatrzymane w czasie

kiełbasa( przydrożny, to nie słucham Sebastiana BachaClassica