się znikąd, bierzemy ze sobą wszystkoNie wiesz jak to

1: dusza coś jak karta scenariuszaCzarno na białym widzę

mieli życie za wszelką cenęMieli to życie za wszelką cenęMieli

chyba rozumiesz ten stan, wychodzę zaczerpnąć powietrze (ej)Od tego

rodzi się w bóluMuzyka dojrzewa do życia wśród luduJak

mojej głowie ciągle te wizje są czarneWidzę tylko postacie

promienieje jak latoPrzy niej zapominam, że jestem patoZamawiamy Latte macchiatoRozjeżdżam

błyszczą diamenty, ozdabiam nimi zębyA ty pij za te błędy,

życie na szczycie, pasuje do mnieSamotność nie gryzie, jeśli tego

1: Razgonov, nie mam hajsu? Już dorosła sprawaLiczę tylko

1: nawijam se wiersze (wiersze)Kwiaty zawitam na backstage (yeah)Nogi

wchodzę na dach, zaimponować światuStrachy gonią w snach, jakoś

ej, kawa, lody, ile gałek?Yeah, kawa, lody, ile

1: pokój, pusta kartka, tusz na rękachPusta szklanka, tylko

piosenki "Różowe mać, miłości nie kupiszPrzerysowana jak Vanilla

mam już serca, by móc je oddaćZabrały ławki i już

ten sztos, sztosUbieram głosNa sobie mam stylowy dresWygodny obuwChciałbym spędzić

mam już serca, być móc je oddaćZabrały ławki, już nie

mnie jej zapachRewolucji smródNie pomoże APAPCzapki ściąga z główNie

1: mam tak, że znika logikaSamego siebie się pytamIle