mam podejście do życiaCzasem nie rozumiem o co pytasz

znaków, odpalam się za dwóchJestem, jak grabia modnych słówW

te ozdoby, po co ci je nosićTo tylko błyskotki błyszczą

chyba rozumiesz ten stan, wychodzę zaczerpnąć powietrze (ej)Od tego

zakrywam twarz ciężarem łezSkłada się wszystko na progu mymWpatrzeni

1: ej, ejDam sobie rękę uciąć, żeKażdy z nas

2016, KatowiceKatowice, trzynasta godzina i ewenementDroga drogami pnę

yeahDobra, 1: ktoś mnie słuchaKrzyczę nikt nie

buty, drogi bal, jadę samMłode suki, biorę szmal, jadę samDrogie

lekarstwo na senMam lekarstwo na smutekAll in wchodzę gdyNie mam

1: jaki jest twój ulubiony kolorMogę się nim stać

muzyki do kawkiRano oglądam obrazki, ey, eyCiągle mało mi tego

Zapierdalam, nie wiem czego, czego, czego, czego, chceOna mówi mi jak

1: nie chciałem być takiJaki dzisiaj się stałemKiedyś dzieciak

podłodze plama, jeży się włos (jeży się włos)Gdy obok tu

to my na tym wzgórzuWyrzucam z siebie, to skosztuj

sen, czarny na białym tleWątpliwości passe są pokarmem dla

ciągły bieg, płomień się rozwijaBiorę to jak chcę, ozdobiła

na stole tytuły dwaDobre powieści czyta się nieźleMoja kurtyna ma

mnie jej zapachRewolucji smródNie pomoże APAPCzapki ściąga z główNie