Michał GraczykObiad - jebane pestoObiad - jebane pestoPesto, pestoAy,

chórem, ja pasujęLubię iść pod prąd jak na rabunekPuszczam chmurę

DJ specjalnie dla wasKartky, Tymek, Favst!Dom na skraju

się znikąd, bierzemy ze sobą wszystkoNie wiesz jak to

obok, widziałem w oddali ich cieńZakamarki zatopionych w nostalgii sercTworzę

termin dobry jest po to by zaświecićKlapki z

łączy nas, nie dzieli, patrzOna nastraja nas na światJak

rodzi się w bóluMuzyka dojrzewa do życia wśród luduJak

przetarte, po obcych morzach przyszło mi dryfowaćSzukam oliwy do

ta muzyka często zbyt poważna byś zrozumiał, cóżMoże to nie

jak każdy innyWczoraj podobne do jutraPrzesiąknięte myśliSą zapachem twoich

powracam do domuSmutek jakby metaforąMijają mi lata, młodośćZ okna

VanFioletowy styl, yeeFioletowy styl, e, e, e, eFa-mily

kultowe, bo wiemNagrałem taką zwrotęŻe śpiewają cały dzieńE, te

pada deszcz, na ostatnim piętrzeNapiszę wiersz, nie odchodź jeszczeChoć późno

wiosną, sielska dolina, tak beztroskoMija mi chwila, piszę love

tyle, że przysłoniło szczęścieJebać to, co wiesz, co pierdolą

1: pokój, pusta kartka, tusz na rękachPusta szklanka, tylko

1: plecami spiskują mi hieny, co za dno!Żal mi

zabrać mnie do piekłaObiecując niebo, poubierani jak miłośćStąd przedostawała przemocIstot