z sobą chłopaków, mamy lud pod scenąCo dzień w innym

się twarze, mordy, tatuaże, życie to nie plaże)Zmieniają się twarze,

wielkie koło na środku saliZostawiłem dziś w szafie buty

x3: nie wiem jak mam żyćI czy to co

1: Wac Toja & tylko słodko śnić o tym,

znamy się na tej sztuce, my znamy się na tej

sedna mam tu bliżejMam ten patent na to życie -

wokół fatum jak Jehowy w kapturzeStoi na ulicy mówi

mojej głowie blizna, a ja tracę pędKolejna minuta to

mnie poranek za oknemBudzi mnie poranek – to słońceWychodzę

i nie mam pretensji manToruję sobie tą drogę do

1: to jest za gość, tak dziwnie ubranyNie lubimy

przy sobie, wszystko, czego bym styl, styl, ta

mi wmówić jak ma byćNakazać jak mam żyćPatrzeć na

ten hajs, znowu forsa otacza mniePytasz kiedy zatrzymam sięJa przed

swe rozchyla miastoMiasto, (kokaina), miastoJak kokaina, (miasto), kokainaNogi swe rozchyla,

na banki w New York CityDwa zegarki na dłoni, się

telefonie dźwięki, yeahW telefonie, ulicą jak rewiaModa jest

piosenki "Różowe mać, miłości nie kupiszPrzerysowana jak Vanilla

się życiem jakby światMiałby się skończyć jutro, aMy oddani zmysłom,