dzieciaki z jednej ławkiŻycie twarde jak czerstwy chlebDwa dzieciaki z

pogłos...Ci opętani 1: te minuty, jakbym nie

1: dusza coś jak karta scenariuszaCzarno na białym widzę

się częstoPytam się po co, zbyt częstoCzy forma obiera

to wszystko, o czym nie mogę pisaćZa to wszystko, o

telefonie dźwięki, yeahW telefonie, ulicą jak rewiaModa jest

ściany, wielki dom, za oknami milion zasłonOczy nie potrafią

1: że my nie piszemy o smutachCzasem tak bywa,

taking my toys, ThoseAgglutinated pagesAfter one of those sick binges,

zabawkiTe polepione kartkiPo jednym z tych melanży co skończy

ten wiersz, sumienie krucheTrzyma za dłoń, zabiera duszęTę folię zedrę

1: mało czasu, żeby się przejmowaćIdę do studia, gdzie

muzyki do kawkiRano oglądam obrazki, ey, eyCiągle mało mi tego

bladej cerze śmiech, rozczula nas do łezA błędy zawsze

to dla mnie pleasure, okejRobię to dlatego, okejBo to

worek pełen bólu, na dnie mego sercaIkony moich guru, nie

wiosną, sielska dolina, tak beztroskoMija mi chwila, piszę love

piosenki "Różowe mać, miłości nie kupiszPrzerysowana jak Vanilla

dłużej pospać, nie budzi cię nicCzekolada gorzka na stoleTy siedzisz

piosenki "Wszystko warte tego, o co mi wejść na