Michał GraczykObiad - jebane pestoObiad - jebane pestoPesto, pestoAy,

DJ specjalnie dla wasKartky, Tymek, Favst!Dom na skraju

1: chce mi się pisać tych numerów już o

betonu wsłuchując się w język jezdniStąpam poplutym chodnikiem prowadzącym

swój świat na wesołoLubię oglądać wokoło sięI widzieć to

mnie poranek za oknemBudzi mnie poranek – to słońceWychodzę

1: kiedy śpimy, oni mówiąBiorę to na siebie, kiedy

przy sobie, wszystko, czego bym styl, styl, ta

ten hajs, znowu forsa otacza mniePytasz kiedy zatrzymam sięJa przed

nie słucham jebanych myśliYeah, wciąż mnie słuchaNie słucham jebanych

uh, uhJest ładnie, na dworze, ta poraJest ciężko się oprzeć

brzegiem morzaLekki jak wiosenny deszczKieszeń pełna złotaZrobiłem ze szklanki lejBudzi

piosenki "Mogę taką jazdę na muzę, ona się patrzy

Bene, stylówa wyższa niż levelMolto Bene, wjeżdżam motorem na

noc, ty czekasz już, wiemBlisko, już czuć, ty tego

unosi się w powietrzu, lekki jak uśmiech, namiętność,

na banki w New York CityDwa zegarki na dłoni, się

1: pokój, pusta kartka, tusz na rękachPusta szklanka, tylko

chlam, nie ćpam, nie chcę kodyW chacie coraz więcej flotyOna

piosenki "Różowe mać, miłości nie kupiszPrzerysowana jak Vanilla