1: faza mała, jestem wciąż na fazie retroOstatnio szczęśliwy,

się bez celu znowu, nie wiem gdzieDobrze wiesz, że

1: mi piękne słowa, nawet jeśliTo co mówisz nie

po drugiej stronie rzeki, śledzi mnie DementorWciągają mnie nałogi,

plecami spiskują mi hieny, co za dno!Żal mi tych, co

1: cię mamo za słowaTo nie do tych kobiet

jest piękne, wowWow, ouu, pretensje, bo życie

chodnikiem tym, widzę te wszystkie twarze niemiłe miNiby odbiło mi,

przetarte, po obcych morzach przyszło mi dryfowaćSzukam oliwy do

dróg ciemnychNie widząc stóp przeszedłemNie widząc którędy idęSzedłem gdzie

chcę zobaczyć ją w slow moJa chcę zobaczyć ją

i nie mam pretensji manToruję sobie tą drogę do

bywam ludzki, kiedy mówię co czujęMijam brudny chodnik, na stole

resztę twoich resztę twoich zdjęćPali się mikrofonPokój, rozjebany festRozjebany

twój uśmiech, rozciąga mój czasJakbym w nią emulsję wlał,

ten hajs, znowu forsa otacza mniePytasz kiedy zatrzymam sięJa przed

Tymek & Faustyna mi, jak to jestCieszyć się z

mi tak, jakby miało nie być jutraMów mi tak, chociażby

po piątej do studia, wieszI przez te warunki to była

1: mam tak, że znika logikaSamego siebie się pytamIle