94’ rocznik, mam swoje pieniążki, mam swoje

wielkie koło na środku saliZostawiłem dziś w szafie buty

znaków, odpalam się za dwóchJestem, jak grabia modnych słówW

90, urodziłem się w PolsceWyjechałem za mamą do Rzymu

1: dusza coś jak karta scenariuszaCzarno na białym widzę

1: marazm, labirynty, nigdy nie odnajdę drogiAle nogi mnie

się częstoPytam się po co, zbyt częstoCzy forma obiera

1: się obłokiemDworzec robi, jako przystańLudzi masy mijaszKilku typów

widzę więcej, wiem więcej, chociaż nie chcęI widzę wszędzie,

piosenki daj mi jeszcze chwilę, tak wolno mija czasI

rytmy, że kręcą vixyA twoja suka przynosi frisbeeWchodzę na górę

lat, ile lat krążę po ulicach miastIle lat, ile

życie na szczycie, pasuje do mnieSamotność nie gryzie, jeśli tego

mi rogi, wysoki moment obrotowyWypierdolę cię w kosmos jednym

nie słucham jebanych myśliYeah, wciąż mnie słuchaNie słucham jebanych

głęboko w mrok, że nie widzę już tak głęboko

sen, czarny na białym tleWątpliwości passe są pokarmem dla

mam już serca, być móc je oddaćZabrały ławki, już nie

wiem już, co to grzech, nie, nie)Yeah, ej, 1:

Ci głowęObcinają mnie jak jadę samochodemStworzyłem modeTo kurwo